کلمه ها عقاید شکل گرفته و افکار بیان شده هستند به عبارت ساده آن چه می گویی فکری است که بیان می شود. کلمه ها و اندیشه ها دارای امواجی نیرومند هستند که به زندگی و امورمان شکل می دهند.

اگر یک کارگر بی سواد بتواند یک اصطلاحی را در دنیا شایع کند؛ پس من و تو، ما و شما به طور حتم می توانیم استفاده از کلمه ها و اصطلاح های مثبت را در سطح کل ایران گسترش داده و انرژی مثبت را بین همه پخش کنیم..

امروزه ثابت شده که کلمات منفی نیروی منفی به سمت شخص می فرستند و او را به سمت منفی و بیماری سوق می دهند! به طور مثال وقتی به ما می گویند خسته نباشی دراصل خستگی را به یادمان می آورند و ناخودآگاه احساس خستگی می کنیم (با خودتان امتحان کنید) اما اگر به جای آن از یک عبارت مثبت استفاده شود نه تنها نیروی از دست رفته، ترمیم و خستگی جسم را از بین می برد بلکه نیروی مثبت و سازنده ای را به افراد هدیه می دهیم. 

مثال:

به جای پدرم درآمد؛ بگوییم : خیلی راحت نبود

به جای خسته نباشید؛ بگوییم : خدا قوت

به جای دستت درد نکنه ؛ بگوییم : ممنون از محبتت، سلامت باشی

به جای گرفتارم؛ بگوییم : ‌در فرصت مناسب با شما خواهم بود

لطفا به ادامه مطلب بروید

به جای دروغ نگو؛ بگوییم : راست می گی؟ راستی؟

به جای خدا بد نده؛ بگوییم : خدا سلامتی بده

 به جای قابل نداره؛ بگوییم : هدیه برای شما

 به جای شکست خورده؛ بگوییم : با تجربه

 به جای فقیر هستم؛‌بگوییم : ثروت کمی دارم

 به جای بد نیستم؛ بگوییم :‌ خوب هستم

 به جای بدرد من نمی خورد؛ بگوییم : مناسب من نیست

 به جای مشکل دارم؛ بگوییم : مسئله دارم

 به جای جانم به لبم رسید؛ بگوییم : چندان هم راحت نبود

 به جای فراموش نکنی؛ بگوییم : یادت باشه

 به جای داد نزن؛ ‌بگوییم : آرام باش

 به جای من مریض و غمگین نیستم؛‌ بگوییم :‌ من سالم و با نشاط هستم

 به جای غم آخرت باشد؛ بگوییم : شما را در شادی ها ببینم

 به جای ببخشید مزاحمتون شدم؛ بگوییم : از این که وقت خود را در اختیار من گذاشتید متشکرم

 به جای لعنت بر پدر کسی که اینجا آشغال بریزد ؛ بگوییم: رحمت بر پدر کسی که اینجا آشغال نمی ریزد

 شما هم می‌توانید به این لیست مواردی رو اضافه کرده و برای دیگران بفرستید…

 وقتی بعد از مدتی همدیگر را می‌بینیم، به جای توجه کردن به نقاط ضعف همدیگر و نام بردن از آنها مثل:

 (چقدر چاق شدی؟”،“چقدر لاغر شدی؟”،“چقدر خسته به نظر می‌آیی؟”،“چرا موهات را این قدر کوتاه کردی؟”،

 “چرا ریشت را بلند کردی؟”،“چرا توهمی؟”،“چرا رنگت پریده؟”،“چرا تلفن نکردی؟”،“چرا حال مرا نپرسیدی؟”و....)

 بهتر است بگوییم : “سلام به روی ماهت”، “چقدر خوشحال شدم تو را دیدم”، و …. عبارات دیگری که نه تنها بیانگر نقاط ضعف طرف مقابل ما نیست بلکه نوعی اعتماد به نفس را به مخاطبمان القاء میکند. البته اگر اصراری نداشته باشیم که حتماً درباره ی همدیگر اظهار نظر کنیم، وگرنه می‌شود که درباره ی موضوعات مشترک، البته در محوریت مثبت با هم صحبت کنیم.